HAKK DOSTLARININ HAYAT METODU

            Evliyaullahın hayat metodu; kalbde muhabbet, ihlas, takva, şefkat,merhamet,inkisar,daima dua halinde ve hal ile kalin bir olmasıdır. Allah(cc)'a tevekkül, muhabbetle; insanın değer ölçüsü,takvasıyla orantılıdır. Efendimiz(sav)'in şöyle bir dua ettiği rivayet edilir; ''Ya Rabbi! Ümmetim diğer kavimler gibi toptan helak olmasın, yere batmasın''. Efendimiz(sav)'in  duası kabul edilmiştir. Peygamberimiz(sav) ikinci duasında şefaat-i uzması için niyaz etmiş, bu duası da kabul edilmiştir. Peygamberimiz(sav) üçüncü duasında ise, ''Ümmetim tefrikaya düşmesin'' diye dua etmiş, fakat bu duası Allah-ü Teala kullarını imtihan etmeyi murad ettiği için  kabul edilmemiştir.

İLAHİ AŞKA ULAŞMANIN YOLU

            İnsanda büyük bir aşk potansiyeli vardır. Aslında her sevgi, seveni; hakiki sevginin sahibine, Yaradanına götürmeye vesiledir. Fani olan her sevginin, baki sevgiye ulaştıran vesile olarak değerlendirilmesi zaruridir. Bu bir yönüyle hubb-u lillah, yani Allah(cc) sevgisidir. Hz.Mevlana'dan ;Cenneti istersen herkesle dost ol. Bir kimseyi dostlukla anarsan için huzurla dolar. Düşmanlıkla anarsan için üzüntüyle, gayzla dolar. Yani,layıkına muhabbette kusur etme. Dostlara lütuf ve ihsanda bulun. Düşmanları da idare et. Peygamberlerin huyu böyleydi. Ben diyen Allah(cc) dostu olamaz. 'Ben'in olduğu yerde 'O' yoktur. Eneden geç, ene duvarını yık ki, hüveye yol bulasın.

ALLAH(CC)'IN RAHMETİNE MAZHAR OLMANIN YOLLARI

1. Kulun merhametli olması,

2. Sabırlı ve rıza ehli olması,

3. Cömert ve hizmet ehli olması,

4. Tevazu ehli olması,

5. Allah(cc)'ın kitabı Kur'an'la haşır-neşir ve Kur'an'la inşa olması,

6. Tefekkür ehli olması,

7. Gecelerini ihya etmesi,

VESVESE

            Vesvese nedir? Öncelikle vesvesenin bir hastalık olduğuna inanmak gerekir. Özellikle sinirli, bencil kişilerde görünür. Ve fakat böyleleri vesveseyi kolay kolay hastalık olarak kabul etmezler. Vesvese bir evham ve kuruntudur. Kuruntu olduğu için de temeli yoktur. Haklı ve doğru bir esasa dayanmaz. Bir sürü şüphe, batıl düşünce, yersiz korku ve endişe, yanlış kanaat gibi kesin bilgi ve gerçeğe dayanmayan şeylerdir. Bu, insanın muhakeme gücünü zayıflatır, irade hakimiyetini kaybeder. İnsanda huzur bırakmaz, sabır gücünü deforme eder. Bu sayede insan olayları büyütür, evham ve yese düşer. Dolayısıyla ruh zaafa uğrar, isyana kapı açılır. Maazallah iman dahi tehlikeye düşer.

RABITA

            Rabıta, lugat manasıyla bağ ve alaka anlamındadır. Bu yönüyle, kainatta rabıtasız hiçbir canlı yoktur.Herşey birbiriyle irtibat halindedir. Tohum toprakla rabıtalıdır. Tohumu toprak besler,gıdasını topraktan alarak büyür, gelişir. Hayvanatta da durum aynıdır. Her hayvan kendi cinsiyle yaşamını sürdürür. Karıncalar, arılar, kuşlar... Hiçbir karga serçelerle, hiçbir serçe güvercinlerle birlikte olmaz. Bu durum  rabıtanın bütün mahlukat üzerindeki tecellisini gösterir. Hatta diyebiliriz ki, her tohum her toprakla rabıtalı olamaz. Bir limon yada portakal çekirdeğini götürüp Medine'nin toprağına ekseniz, yok olup gitmeye mahkum olur. Hurma çekirdeğini Türkiye'nin soğuk iklimli bir mevkiine ekseniz, o da orada yok olur. Rabıta, varlığın özünü teşkil eden muhabbetin bir tezahürüdür.

TAKVA

            Kul olarak hayatın özü ve manası takva iledir. Takva; hayatı yaşamak, Cenab-ı Hakk'a dost olmak, cenneti kazanabilmektir. Bu bakımdan takvanın hakikati, kalbi tasfiye etmek suretiyle onu, kalb-i selim, tertemiz bir gönül, kalb-i münib 'Allah'a yönelen bir kalb' kıvamına eriştirmektir. Çünkü insan ancak bu surette Cenab-ı Hakk'a vasıl olur.  Kur'an-ı Kerim'de ehemmiyetine binaen 258 yerde, muhtelif kalıplarda takva sahibi olma talimatı veriliyor. Cenab-ı Hakk(cc) itikatte, ibadette, muamelatta yani hayatın her safhasında , hatta her nefeste takva sahibi olmamızı arzu etmektedir. 

VESİLE

            Gayru memnun, tükenmeyen ecir demektir. Sağlıklı ve şartların müsait olduğu zamanlarda sürekli yapılan ibadet-i taatlar, sebeplere binaen yapılamadığı zamanlarda da yapmış gibi kabul edilir ki, buna gayru memnun, kesintiye uğramayan ecir denir.

            Allah(cc) buyurur; ''Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve O'na yaklaşmaya vesileler arayın''. Vesile, maksada ulaşmaya sebep olacak şey, demektir. Maddi ve manevi herşey sebeplerle meydana gelmekte ve sebepler vasıtasıyla amaca ulaşılmaktadır. Menfi ve müsbet her olay ve oluşlar sebebe bağlanmıştır. Hemen hemen sebepsiz hiçbir şey yoktur ve sebebe tevessül edilmeksizin maksada nailiyat yok denecek kadardır. Ayeti kerimede de açıkça beyan edildiği üzere, Allah(cc)'a yaklaşmakta vesilelerle mümkün olacaktır.

ALLAH(CC) BİZDEN RAZI MI ?

            İnsanlar Cenab-ı Hakk'a sığınmaları ve ihlasları ölçüsünde ilahi yardım görürler. Buna Bedir ve diğer harplerdeki ilahi yardımlar örnektir. ''Hatırlayın ki, siz Rabbinizden yardım istiyordunuz. Buna karşılık olarak O, 'Ben size meleklerden peşpeşe gelen bin tanesi ile yardım edeceğim' diyerek duanızı kabul buyurdu.'' Enfal Suresi(9)

ÜÇ FERASETLİ HANIM

             Hz.Hatice(ra)'nin feraseti; Malını, mülkünü fisebilillah İslam uğruna harcadı . Efendimiz(sav)'in Peygamberliğini ilk tasdik edenlerden oldu.

              Hz.Aişe(ra)'nin feraseti; Efendimizi(sav) iyi tanıdı, içinde bulunduğu nimet-i ilahiyi  değerlendirdi , Efendimiz(sav)'den ilim tahsil etti ve bilhassa kadınlık alemini aydınlatmada büyük rolü oldu.

             Hz.Fatıma(ra)'nın feraseti; O Fatıma ki, babasının muhabbetini, takdirini kazandı, babasının kıymetini çok iyi bildi. 'Gözümün nuru Fatımam' iltifatına nail oldu. Sevdi, sevildi. Teslimiyeti, iffeti, vera ehli oluşu ferasetini gösterir.

İLİM

             İlim genel olarak üçtür;

             1.Peygamberlere verilen özel ilim,

            2.Havas kullara verilen ilim ki, bu ilmi ancak havas olanlar anlar. Muhyiddin-i Arabi'nin eserleri herkes tarafından anlaşılamaz. 

             3.Aklı başında olan insanlara verilen ilimdir ki, herkes kendi çapına göre alır.