TASAVVUF

                  Tasavvuf; bir ölçüde beşeri sıfatlardan sıyrılarak, meleki vasıflar ve ilahi ahlaka bürünme ve marifet, muhabbet, zevk-i ruhani yörüngeli yaşamaktır. Tasavvufun esası; şeriat adabına riayet olup, batınen de o adaba vukuftur ki, zahirinde olan ahkamı batınında duyup, hisseder, hislenir. Batında hissettiği ahkamı da zahirde fiiliyata döker. Böylece iç ve dış ayineleşir. Öz, söz, amel aynı hedefte birleşir. Böyle müşahede ve duyuş sayesinde, o hep edeple yürür, hedefi kollar. 

TASAVVUFTA RUH VE CESET KAVRAMI

                       Herşeyin aslına rücu etme temayülü fıtri olduğundan beden, topraktan hasıl olan nimetlere mütemayildir. Bu temayül, nihayet onun toprağa kalb olmasıyla sükunet bulur.