İbrahim(as); ''Ben Rabbime gidiyorum!'' derken nasıl bir ruh halindeydi bilemiyoruz. Fakat anladığımız kadarıyla tam bir teslimiyetle teslim olmuş,sebepleri dahi aradan kaldırmış, ateşe atılırken meleklerin yardım teklifini reddederek ''Rabbimle arama girmeyin. O durumu görüyor. Yakarsa kusurumdan, kurtarırsa lütfundan.'' diyerek ''Ben Rabbime gidiyorum'' demesi ve her hususta bu görüşte oluşunu izhar etmesi insanlığa ne güzel bir örnektir.
