TEVÂZU

''Mümin günahını üzerine  düşmesinden korktuğu büyük bir kaya parçası gibi görür. Münafık da günahı burnuna konan bir sinek gibi algılayandır.'' Hz.Muhammed(sav)

SAFFET, SAMİMİYET, TEVAZU

Tevâzu İslâmiyet'in özünde vardır. Tevâzunun zıddı benlik, kibir gibi vasıflardır ki, bunların izâlesi elzemdir. Çünkü İslâm bu gibi kötü vasıfları ortadan kaldırmıştır. Efendimiz(sav) bir hadislerinde buyurur; ''Ben kötü adetleri kaldırmak için gönderildim.'' Evet toplumlarda, fertlerde her bir kötü sıfat, amelin içine girmiş ve adeta tabiat halini almıştır. Onun içindir ki, Efendimiz'in(sav) beyanları içinde de 'kötü âdetler' tabiriyle beyân olunan pek çok mezmum sıfatın mevcudiyeti malûmdur. İslâm bütün kötü sıfatları ortadan kaldırmak için gelen bir sistemdir, denebilir.

TEVAZU

                   Kibrin zıddı, tevazudur. Her güzel sıfat gibi, peygamberlerde en olgun şekliyle tezahür etmiştir. Efendimiz(sav) halen, kalen, fiilen tevazunun değerini bildirip, ümmetine öğretmiştir.

TEVAZU EHLİ OLMAK

            Tevazu, alçak gönüllü olmaktır. Kibrin zıddıdır. Mü'min, tevazu ehlidir veya olması gerekir. Tevazu ehli olan insan aynı zamanda şefkatli, merhametlidir de. Herkesle iyi geçinir, kolay kolay kırmaz ve kırılmaz. Kendini başkalarından üstün görmez. Kusur araştırmaz, insanları daima müsbet yönleriyle değerlendirir. Her konuda olduğu gibi, bu konuda da Efendimiz(sav) en güzel örnektir.