RABITA

            Rabıta, lugat manasıyla bağ ve alaka anlamındadır. Bu yönüyle, kainatta rabıtasız hiçbir canlı yoktur.Herşey birbiriyle irtibat halindedir. Tohum toprakla rabıtalıdır. Tohumu toprak besler,gıdasını topraktan alarak büyür, gelişir. Hayvanatta da durum aynıdır. Her hayvan kendi cinsiyle yaşamını sürdürür. Karıncalar, arılar, kuşlar... Hiçbir karga serçelerle, hiçbir serçe güvercinlerle birlikte olmaz. Bu durum  rabıtanın bütün mahlukat üzerindeki tecellisini gösterir. Hatta diyebiliriz ki, her tohum her toprakla rabıtalı olamaz. Bir limon yada portakal çekirdeğini götürüp Medine'nin toprağına ekseniz, yok olup gitmeye mahkum olur. Hurma çekirdeğini Türkiye'nin soğuk iklimli bir mevkiine ekseniz, o da orada yok olur. Rabıta, varlığın özünü teşkil eden muhabbetin bir tezahürüdür.